Versutia

Νομίζω πως το νέο τραγούδι του Πετρέλη (που κόβω το κεφάλι μου, θα γίνει τρελή επιτυχία το καλοκαίρι, ειδικά στα παραλιακά κλαμπς) θα πρέπει να διδάσκεται στα πανεπιστημιακά τμήματα του εξωτερικού ως εισαγωγή στη σύγχρονη νεοελληνική κουλτούρα.

Έχω εθιστεί σ’ αυτό το τραγούδι.

Τακτοποιώντας τα CD μου (λέμε τώρα) έπεσα πάνω στο CD με τα τραγούδια της Λιλιπούπολης το οποίο είχα αγοράσει πριν μερικά χρόνια.

Για τους νεώτερους να διευκρινίσω πως η Λιλιπούπολη ήταν εκπομπή του τρίτου προγράμματος της ελληνικής ραδιοφωνίας όταν ήμουν ακόμα δημοτικό και διευθυντής προγράμματος ήταν ο Μάνος Χατζιδάκις. Ήταν τόσο πρωτοποριακή για τα ελληνικά δεδομένα που σόκαρε πολλά επώνυμα συντηρητικά ανθρωπάρια της εποχής εκείνης. Σαν πιτσιρικάς πάντως δεν είχα αντιληφθεί το σάλο που είχε προκαλέσει – όπως και άλλες εκπομπές του τρίτου εκείνον τον καιρό – τα έμαθα αργότερα αυτά.

Ήμουν φανατικός ακροατής και θυμάμαι πως μαγνητοφωνούσα σε κασέτες τις εκπομπές για να τις ακούω και αργότερα. Κάποια τραγούδια, όπως το χορό των μπιζελιών, τα είχα μάθει απ’ έξω και τα τραγουδούσα σε συγγενείς και φίλους που επισκέπτονταν το σπίτι μας. Αργότερα, τραγούδησα και πολλά από αυτά ως μέλος της παιδικής χορωδίας του δημοτικού ωδείου της Λάρισας.

Μου δημιουργήθηκε μια περίεργη νοσταλγία ξανακούγοντάς τα. Πρόκειται για μικρά αριστουργήματα και τουλάχιστον στα δικά μου αυτιά δεν έχουν χάσει καθόλου την αίγλη τους. Ήταν ακόμα πιο ωραία όταν τα άκουγες ως τμήμα των μικρών θεατρικών ιστοριών που συνόδευαν.

Διαπιστώνω λοιπόν τώρα πως τραγούδια όπως Το Χρυσαλιφούρφουρο, Ο Γιαουρτοπόταμος, Ο Δράκος, η Ρόζα-Ροζαλία και πολλά άλλα καθώς και οι πολυποίκιλοι χαρακτήρες της σειράς, ο Χαρχούδας, ο Μπιξ-Μπιξ, Η Πιπινέζα, ο Πρίγκηπας και όλοι οι άλλοι με έχουν σημαδέψει, με τη καλή έννοια, είχαν εξάψει τη φαντασία μου ως παιδιού, μου δημιούργησαν υπέροχα συναισθήματα και με εισήγαγαν σε ένα μικρόκοσμο μικρογραφία του πραγματικού χωρίς να προσπαθούν να τον ωραιοποιούν, με τη μαγεία του, τα μυστήρια και τις ομορφιές του άλλα και την μικροπρέπεια, ματαιοδοξία, και τον πόνο των ανθρώπων.

Θα ήθελα να ευχαριστήσω δημόσια για αυτό υπέροχο κομμάτι της παιδικής μου ζωής όλους τους συντελεστές αυτής της σειράς, για την τόλμη τους, το ταλέντο τους και την ειλικρίνιά τους.

Όλος ο κόσμος μια Λιλιπούπολη.

Oδηγούσα και είχα τις μαύρες μου όταν πρωτάκουσα στο ραδιόφωνο αυτό το τραγούδι το οποίο και μου έφτιαξε αμέσως τη διάθεση. Θα το κατέτασα ως ποπ με επιδράσες από Queen. Όπως και να ‘χει, ο κύριος Mika έχει σαφώς το δικό του στυλ. Αν και οι στίχοι είναι μάλλον ανόητοι, βρίσκω καταπληκτικό πως ένα απλό τραγουδάκι μπορεί να σου φτιάξει τη μέρα.

Κι από χθες φαίνεται πως η άνοιξη μπήκε για τα καλά.

Πειραματίστηκα χθες για λίγο με το GarageBand. Του είχα ρίξει μια ματιά όταν πρωτοπήρα Mac (πρίν 2,5 χρόνια δηλ.) και δεν ξανασχολήθηκα επειδή ήταν τρομερά άβολο να το δουλέψω στη μικρή οθόνη του iBook.

Ορίστε τα πρώτα αποτελέσματα. Μου πήρε μια ώρα περίπου να φτιάξω το συγκεκριμένο κομμάτι του ενός λεπτού που δεν είναι και άσχημα αν σκεφτείς πως είναι η πρώτη μου επαφή με το συγκεκριμένο software. Ήταν τρομερά εύκολο, το έγραψα ακολουθώντας το tutorial (τα πρώτα μαθήματα) στο site της Apple.

Υποψιάζομαι πως θα είναι ιδανικό για να προσθέτω μουσική επένδυση σε videos. Ώρα να ξεθάψω το camcorder…

Σκληρό ροκ σε προσκυνώ / Οι άγιοι είναι ανάπηροι / σ’ αυτό το βράδυ της αμαρτίας

Χαμένα είναι τ’ αρνιά / χωρίς το φως της καθοδήγησης / Τα τείχη πέφτουν σαν κεραυνός / Οι πέτρες όπου να ‘ναι θα κυλήσουν / Τώρα βάστα την ψυχή σου / σκληρό ροκ αλληλούια / το μόνο που χρειαζόμαστε είναι / μία αστραπή με δύναμη και στοργή / για να χτυπήσουμε/ τους προφήτες του λάθους

Καθώς το φεγγάρι ανεβαίνει / δείξε μας το σημάδι / και άσε μας να ανυψωθούμε / στον θαυμασμό

Αγγελοι του ροκ εντ ρολ / φέρτε μας το σκληρό ροκ / δαίμονες και άγγελοι / έχουν φτάσει / στη δημιουργία του Θεού / εξωπραγματικά ψηλά / οι αληθινοί πιστοί θα σωθούν / αδέλφια κρατηθείτε πιστοί / στη μέρα του αιωνίου ροκ

Σκληρό ροκ σε προσκυνώ / δαίμονες και άγγελοι έχουν φτάσει / όποιος τολμήσει να νικήσει / θα δει τους τσαρλατάνους / να γίνονται οι καινούργιοι βασιλιάδες / Φτερά στην πλάτη μου έχω / κέρατο στο κεφάλι / οι κυνόδοντές μου είναι κοφτεροί / τα μάτια μου κόκκινα / όχι σαν άγγελος / όχι όπως του άγγελου που έπεσε / Τώρα διάλεξε / ή θα μας ακολουθήσεις / ή πήγαινε στην κόλαση.

Η μετάφραση από τον Ανδρέα Ρουμελιώτη.

Γιατί αξίζει να ψηφίσετε Φινλανδία.