Versutia

Δεν γνωρίζω τι γίνεται στα μέρη σας άλλα εδώ στη Θεσσαλία βρέχει όλο το φετινό χειμώνα. Από τη μια βέβαια χαίρομαι γιατί έχουν γεμίσει τα ποτάμια και έχει ανέβει ο υδροφόρος ορίζοντας, τα επίπεδα των οποίων είχαν κατέβει επικύνδυνα χαμηλά λόγω της κακοδιαχείρισης των υδάτινων πόρων και της ξηρασίας τα τελευταία χρόνια. Από την άλλη, κοντεύει να μας πιάσει κατάθλιψη. Αλκυονίδες ημέρες δεν είδαμε φέτος, όταν δεν βρέχει ο καιρός είναι μουντός και συννεφιασμένος και υποτίθεται πως οι πολλές βροχές πέφτουν Φλεβάρη και Μάρτη στην περιοχή μας, πως έχουμε δηλ. ακόμη δρόμο μπροστά μας.

Πάλι βρήκα αφορμή να γκρινιάξω;

Έγιναν τόσα πολλά τις τελευταίες ημέρες με αποτέλεσμα να μην ανανεώσω το παρόν ιστολόγιο. Θα είμαι σύντομος μια και μόλις γύρισα από τη δουλειά και είμαι πεινασμένος και κουρασμένος.

Η παλιά φάρμα είναι παρελθόν, ζήτω η νέα φάρμα. Η μετακόμιση ολοκληρώθηκε στο τέλος του Ιουνίου ενώ λίγο αργότερα ήρθαν και οι τελευταίες αγελάδες τις οποίες αγόρασα από Δανία (μάλλον δεν έχω αναφέρει πως τον Ιουνιο ταξίδεψα στη Δανία για να αγοράσω αγελάδες). Το τελευταίο 20ήμερο πρέπει να ήταν το πιο κουραστικό της ζωής μου. Υπήρχαν μέρες που ξεκινούσαν στις 5 το πρωί και τελείωναν στις 12 τα μεσάνυχτα με διαλείμματα μόνο για φαγητό. Χώρια που είχαμε και τους καύσωνες.

Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά έγινα και υποψήφιος βουλευτής! Είχα δηλώσει πως θα έμπαινα στο ψηφοδέλτιο της ΦΣ στη Λάρισα, φανταζόμουν όμως πως θα ήταν κάτι που δεν θα με απασχολούσε ιδιαίτερα. Η διοικούσα όμως επιτροπή της ΦΣ έχει διαφορετική άποψη. Προσπαθεί αυτή την περίοδο με περιοδείες των μελών της να προωθήσει τις υποψηφιότητες των τοπικών στελεχών. Έτσι την Πέμπτη βρέθηκα ξαφνικά να δίνω συνέντευξη τύπου, το ίδιο βράδυ βγήκα σε τηλεοπτικό παράθυρο στο δελτίο ειδήσεων τοπικού καναλιού και σήμερα υπάρχει ολοσέλιδη συνέντευξη μου σε τοπική εφημερίδα. Τη διαφημίζουν μάλιστα και στην πρώτη σελίδα με φωτογραφία μου και δίπλα τη φράση «Τα δικαιώματα του πολίτη κριτήριο για κάθε πολιτική απόφαση». Ανέφερα πως στη φωτογραφία είμαι φρικτός;

Έχω πάθει ένα ψιλοσόκ (συγγενείς και φίλοι έχουν πάθει μάλλον μεγαλύτερο) και η όλη κατάσταση με κάνει να νοιώθω άβολα. Αφού όμως μπήκα στο χορό θα χορέψω ελπίζοντας πως η καζούρα και τα πειράγματα τα οποία δέχτηκα τις τελευταίες μέρες θα μειωθούν σύντομα ;)

Αρχίζω πάντως και εκτιμώ την ανωνυμία.

Σήμερα είχε δροσιά, έφτασε μόνο 40 βαθμούς η μέγιστη θερμοκρασία.

Με αφορμή την 5η Ιουνίου, την παγκόσμια ημέρα περιβάλλοντος, το παρόν ιστολόγιο συμμετέχει στη διαμαρτυρία ενάντια στην καύση του πετ-κοκ από διάφορες βιαμηχανίες (κυρίως κεραμοποιίες) στη χώρα. Μια από αυτές βρίσκεται κοντά στην κατοικημένη περιοχή της Λάρισας.

Αρχικά πίστεψα πως το θέμα δεν ήταν τόσο σημαντικό, μετά όμως τις διεκρινήσεις που μου δόθηκαν θεωρώ πως πρόκειται για πολύ σοβαρό πρόβλημα.

Η όλη κατάσταση είναι ενδεικτική της παράνοιας του ελληνικού κράτους. Η καύση των ορυκτών καυσίμων είναι γενικά βλαβερή. Όχι μόνο επειδή θέλουμε να μειώσουμε τις εκπομπές διοξειδίου αλλά επειδή γενικότερα υπάρχουν ανθυγιεινές συνέπειες από την κάυση τους (ρωτήστε τους κατοίκους της Πτολεμαΐδας που βρίσκονται κοντά στα εργοστάσια παραγωγής ενέργειας της ΔΕΗ που καίνε λιγνίτη να σας που για τα ποσοστά καρκίνου και άλλων ασθενειών). Από τη μια λοιπόν το ελληνικό κράτος υποτίθεται πως εφαρμόζει μια πολιτική για να απεξαρτηθούμε από τα ορυκτά καύσιμα και τα παράγωγα τους (μέτρα για μείωση των βλαβερών εκπομπών, επιδοτήσεις για εναλλακτικές μορφές ενέργειας κτλ) και από την άλλη περνά από την πίσω πόρτα μέτρα όπως το να επιτρέπει την κάυση του πετ-κοκ του οποίο οι βλαβερές εκπομπές είναι χειρότερες από αυτές παραδοσιακών καυσίμων!

Μια απλή διαμαρτυρία δεν θα φέρει μάλλον άμεσα αποτελάσματα, είναι όμως μια αρχή.

Τα συλλυπητήριά μου στου απανταχού βάζελους, και ειδικότερα σε κάποιους που έδειχναν μια φοβερή αυτοποεποίθηση προ του τελικού.

Ακούστε μια διαφήμηση που παίζεται σε ραδιοφωνικούς σταθμούς της Λάρισας.

Βλέποντας λίγο παραπέρα από το κιτς της υπόθεσης, η συγκεκριμένη διαφήμιση συνοψίζει με τον καλύτερο τρόπο διάφορα κλισέ της νεοελληνικής υποκουλτούρας ή των νεολληνικών ευσεβών πόθων γενικότερα όπως την υποτιθέμενη υπερσεξουαλικότητα του Έλληνα και την ελληνική βαριά βιομηχανία.