Καταλαβαίνεις πως έχεις πιάσει πάτο ως χώρα όταν η ανταποκρίτρια ξένου τύπου της Κίνας – της κομμουνιστικής χώρας με άνω του 1 δισ κατοίκους – δηλώνει ως κύριο πρόβλημά της στην Ελλάδα την γραφειοκρατία.

(Από την εκπομπή του Σταύρου Θεοδωράκη που προβλήθηκε απόψε στο Mega)

Το iPad είναι μια απογοήτευση και, τολμώ να πω, θα είναι ένα από τα αποτυχημένα προϊόντα της Apple. Πρόκειται απλά για ένα iPhone σε μεγέθυνση.

Δανείζεται το user interface του iPhone χωρίς να προσθέσει τίποτα καινούριο. Αυτό φυσικά δεν σημαίνει πως τα πράγματα θα λειτουργούν το ίδιο καλά όπως και πριν. Στο iPhone, λόγω του μικρού μεγέθους, το 90% των gestures γίνεται από τον αντίχειρα του ίδιου χεριού που το κρατά. Μόνο για κάποιες εξειδικευμένες λειτουργίες όπως η μεγέθυνση χρησιμοποιούνται 2 δάκτυλα (οπότε και 2 χέρια).

Στο iPad περίμενα τουλάχιστον η εισαγωγή κειμένου να γίνεται με ένα νέο τρόπο κι αυτό γιατί στο iPad χρήστης θα κάνει πολύ πιο πολύπλοκα πράγματα από το να γράφει SMS ή να ψάχνει μια λέξη στο google. Φαίνεται όμως πως στο Cupertino στέρεψαν από ιδέες. Μας παρέχουν απλά ένα μεγαλύτερο εικονικό πληκτρολόγιο. Φυσικά δεν μπορείς να κάνεις σοβαρή δουλειά σε αυτό, κάτι που εμμέσως και η ίδια η Apple παραδέχεται παρέχοντας το keyboard dock. Αν το κρατάς με τα δυο σου χέρια οι αντίχειρες δεν φτάνουν σε όλα τα πλήκτρα, αν το έχεις στα γόνατά σου ή σε γραφείο θα έχεις κακή γωνία θέασης (ή θα πρέπει να στραβώσεις τα χέρια σου). Fail.

Το άλλο μεγάλο μειονέκτημα αυτής της συσκευής είναι η έλλειψη multitasking. Πραγματικά δεν ξέρω τι έχουν στο μυαλό τους οι μηχανικοί της Apple (και ο Steve φυσικά) και επιμένουν στο να μην παρέχουν τη δυνατότητα να τρέχει κανείς πολλές εφαρμογές ταυτόχρονα. Το iPad προορίζεται για πολύ διαφορετική χρήση από το iPhone. Σε ένα iPad θέλω ταυτόχρονα να σερφάρω, να κάνω chat, να γράφω κάποιο κείμενο κτλ. Αυτά μπορώ να τα κάνω και στο τελευταίο netbook της πλάκας. Στο iPad αδυνατώ.

Ακόμα χειρότερα, παρέλειψαν να προσθέσουν κάμερα το κόστος της οποίας είναι ασήμαντο στις μέρες μας. Θα πρέπει να ξεχάσω έτσι το video chating. Θα πρέπει να το κάνω από έναν κανονικό υπολογιστή.

Όχι ευχαριστώ λοιπόν. Δεν θα πάρω. Θα προτιμήσω ένα ultra thin portable με win 7. Κοστίζουν το ίδιο, είναι λεπτά και ελαφρά, έχουν πληκτρολόγιο (και κάποια από αυτά και touch screen), μπορώ να τρέχω όσες εφαρμογές ταυτόχρονα θέλω, έχουν ενσωματωμένη κάμερα και πολύ μεγαλύτερη χωρητικότητα.

Ανανέωση: να προσθέσω στο πλήθος των μειονεκτημάτων αυτής της συσκευής την χαμηλή ανάλυση της οθόνης. Μόλις 1024×768. Δεν μπορεί δηλ. ούτε 720p video να δείξει.

Καλή χρονιά, λίγο καθυστερημένα. Ας συνεχίσω και για αυτή τη χρονιά την όλο και σπανιότερη – δυστυχώς – ανάρτηση άρθρων με την αναγγελία των Darwin Awards για το 2009.

ΥΓ: Ακόμα προσπαθώ να συνέλθω από το σοκ

Η steorn ξαναχτυπά.

Για όσους δεν γνωρίζουν τη συγκεκριμένη εταιρεία, διαβάστε ένα παλιότερο άρθρο εδώ.

Θα ήθελα να ξέρω πού βρίσκουν χρήματα αυτοί οι τύποι και πώς καταφέρνουν να επιβιώνουν τόσα χρόνια.

Σήμερα 25/10 στις 21:00 παίζει στο star την αγαπημένη μου ελληνική κωμωδία, «Φωνάζει ο κλέφτης» της Φίνος Φιλμ.
Πρόκειται ίσως για ένα από τα καλύτερα δείγματα της χρυσής εποχής του ελληνικού κινηματογράφου. Δεν έχει ούτε αριστουργηματική σκηνοθεσία, ούτε οσκαρικές ερμηνείες, ούτε φοβερές σεναριακές ανατροπές, ούτε special effects. Εξακολουθεί να είναι όμως απολαυστική 50 χρόνια αργότερα. Ίσως γιατί το θέμα της εξακολουθεί να είναι (τραγικά) επίκαιρο τόσο καιρό μετά, ίσως εξαιτίας του ταλέντου των ηθοποιών της (Βλαχοπούλου, Ηλιόπουλος, Παπαγιαννόπουλος), ίσως για τις θεϊκές ατάκες του σεναρίου της («ζεις στην Ελλάδα βρε και δεν ξέρεις τι θα πει κομπίνα!»), ίσως για κάποιες σκηνές της που πλησιάζουν στα όρια του παραλογισμού (η σκηνή της ανάκρισης π.χ.).

Ίσως τελικά γιατί όλοι οι συντελεστές της έκαναν απλά καλά τη δουλειά τους: μιλούν για πράγματα της εποχής τους με μοναδικό σκοπό τους να ψυχαγωγήσουν το κοινό τους.

Την προτείνω λοιπόν ανεπιφύλλακτα για απόψε. Είτε την έχετε δει είτε όχι, είναι ένας πολύ καλό τρόπος να περάσετε ένα βροχερό κυριακάτικο βράδυ.

ΥΓ: κάποιος έχει κάνει upload την ταινία στο google video, η ποιότητα όμως δεν είναι η καλύτερη.

ΥΓ2: Το σενάριο είναι του Ψαθά και η σκηνοθεσία είναι του Ανδρέα Ανδρεαδάκη και όχι του Δαλιανίδη όπως κακώς αναγράφεται στη wikipedia και στο google video.

Καιρός ήταν.

Φυσικά, δεν με εκπλήσει καθόλου πως κάποιοι έχουν αντιρρήσεις:

«Ένα υπουργείο που για λόγους εθνικούς έπρεπε να παραμείνει τουλάχιστον μέχρι την επίλυση του προβλήματος με τα Σκόπια. Ποιο είναι άραγε το επόμενο βήμα;» αναρωτήθηκε από την πλευρά του ο κ. Παπαγεωργόπουλος

Ποιο είναι το επόμενο βήμα; Να μην ξαναβγείς δήμαρχος μήπως;

Tο ΠΑΣΟΚ κερδίζει με απρόσμενη συντριπτική διαφορά (10 μονάδες) και δεν άκουσα ούτε ένα κορνάρισμα, έναν πανηγυρισμό έξω από το σπίτι μου. Σε κάποιους νέωτερους αυτό θα φαίνεται φυσιολογικό, όσοι έχουν ζήσει όμως εκλογές τα 80s και παλαιότερα καταλαβαίνουν τι εννοώ.

← Προηγούμενα